Reis naar het middelpunt van de aarde (recensie)

Professor Otto Lidenbrock stuit op een stukje perkament met daarop een oude en onbegrijpelijke tekst. Samen met zijn jonge neef Axel weet hij het perkament te ontcijferen. Ze lezen:
Als je voor 1 juli afdaalt in de vulkaan Sneffels -via de krater die zich in de schaduw van de bergtop Scartaris bevindt- kom je bij het middelpunt van de aarde uit. Ik heb het gedaan. Arne Saknussemm.
En zo begint een waanzinnig avontuur, waarbij de prof en zijn neef uiteindelijk op 150 kilometer diepte bij een onmetelijk grote zee terechtkomen, midden in de prehistorie. Ze maken een gevecht tussen twee zeedino’s mee en dat is nog niets vergeleken met wat hen allemaal te wachten staat.

Recensie
Professor Otto en Axel vinden een perkament. Het is geschreven in runentekens, dus gaan ze puzzelen om te ontdekken wat er op staat. Het lukt Axel om het te ontcijferen en dan besluiten ze op pad te gaan en reizen af naar IJsland.
Daar aangekomen horen ze dat al het werk van Arne Saknussemm in 1573 tijdens een brand is verwoest. Ze zullen het dus moeten doen met wat ze hebben en weten.
Maar ze vinden de vulkaan en dalen hier nar beneden. Het valt niet mee om de juiste weg te vinden. En zo belanden ze in een groot avontuur…

Wederom een geweldig boek van Geronimo Stilton, waarin ze in een groot avontuur belanden. Dit keer reizen ze af naar IJsland, waar ze afdalen in een vulkaan. Ze komen terecht in een jungle en komen o.a. zeedino’s en een reus tegen. Hoe zal dit avontuur aflopen?

Een verhaal van Jules Verne, maar beschreven zoals alleen Geronimo dat kan!
Reis naar het middelpunt van de aarde – Geronimo Stilton