Pieterpad Terblijt – Sint Pietersberg (recensie)

De ‘finale’ van het Pieterpad, maar wij hebben nog een paar etappes hiervoor te gaan. Omdat we tijdens onze vakantie dichtbij waren, besloten we om alvast het laatste stuk te lopen, omdat dit veel – heel veel – reistijd scheelt.

We begonnen in Terblijt. Al gauw liepen we over een heel modderig pad. Het boekje gaf al aan dat het hier erg modderig kon zijn en dat bleek ook wel… Onze schoenen bleven dus niet schoon, maar gelukkig hielden we wel droge voeten 🙂
Later liepen we langs prachtige mergelgroeven. Schitterend om dit te zien! In de verte zien we Maastricht al liggen. Het is duidelijk dat we met de laatste kilometers van het Pieterpad bezig zijn. Van het rustige ‘platteland’, komen we terecht in het drukke Maastricht. Toch is wandelen in de rust, meer aan ons besteed.
Hoe dichter we bij de St Pietersberg komen, hoe meer toeristen we zien, die ook die kant op gaan. Het is even klimmen, maar dan zijn we eindelijk bij de St Pietersberg. Er wacht ons een zeer aangename verrassing: een schaapsherder met een kudde schapen loopt bij het fort. We staan letterlijk tussen de schapen! Wat een finale! Tenminste, zo voelt het voor ons wel!

Terwijl we genieten van het ‘spektakel’, wachten we hier op mijn man en dochter. Samen gaan we namelijk het laatste stuk van het Pieterpad lopen: de rondwandeling op de St Pietersberg. Wat een geweldig mooi uitzicht en wat kunnen we door het mooie weer, ver kijken!

Tot slot komen we bij het eindpunt (of beginpunt) aan van het Pieterpad. Wat is dit eindpunt mooi geworden!!! Het uitzichtpunt (hangend boven de groeve) is echt een finale-eindpunt geworden! Hier krijg je echt het gevoel van “Yes! Ik heb 498km volbracht en helemaal van Noord naar Zuid gelopen”
Zo voelde het ook voor ons, alhoewel we nog een kleine 100km moeten lopen van het Pieterpad. Maar dit eindpunt dat is echt geweldig mooi! En misschien wel het mooiste gedeelte van heel het Pieterpad!