Opa Vlucht (recensie)

opa vkluchtSpeciaal voor de Kinderboekenweek met als thema ‘Voor altijd jong’, nogmaals deze recensie
De opa van Jack was ooit een gevreesd gevechtspiloot. In de Tweede Wereldoorlog verdedigde hij zijn vaderland, vliegend in een razendsnelle Spitfire. Maar nu is opa vooral een oude en verwarde man, die zijn oorlogsavonturen elke dag opnieuw beleeft … Daarom besluiten de ouders van Jack om hem naar een bejaardentehuis te sturen. Jack en zijn opa plannen meteen een originele ontsnappingsstunt, maar de gemene directrice juffrouw Knor doet alles om die te verhinderen.

Voor lezers vanaf 9 jaar

Recensie
De opa van Jack heeft Alzheimer. Hij leeft steeds meer en meer in het verleden en is steeds vaker zoek. En dus moet opa naar een bejaardentehuis.  Maar Jack is het hier niet mee eens. En al helemaal niet als Jack merkt dat de zusters in het bejaardentehuis alles, behalve vriendelijk zijn. En dan blijkt dat de directrice juffrouw Knor er wel hele vreemde praktijken op na hield… En opa? Opa denkt dat hij een krijgsgevangene is en dus schakelt hij de hulp in van Jack, om te kunnen ontsnappen uit het huis.

Juffrouw Knor deed zich veel beter voor dan ze was en dat wist Jack. Maar wat kon hij doen om opa en de andere bejaarden te helpen? Er volgt een doldwaas avontuur, een avontuur wat de waarheid aan het licht brengt….

P1100067We hebben zelf een oma met alzheimer en dus lezen we dit boek toch wel met wat andere ogen. Want ook zij zit inmiddels in een verzorgingstehuis en dan hoop je maar dat ze goed verzorgt wordt door de verpleegsters en dat ze niet zo zijn zoals de verpleegsters in het bejaardentehuis van de opa van Jack…

Het verhaal is ontroerend, maar tegelijkertijd ook grappig en natuurlijk avontuurlijk. Want een opa hebben die denkt dat hij nog steeds een super piloot is,levert avontuur, ontroering en gelukkig ook mooie en grappige momenten op! Het is een boek die je niet zomaar naast je neerlegt. Opa Vlucht is wederom een top-boek van David Walliams!
Opa Vlucht – David Walliams
Zelf lezen, hardcover, 398 pagina’s, Uitgeverij Clavis

 

Mijn opa is een boom (recensie)

mijn opaMijn Opa is een boom. Hij is groot en sterk. Als een eik van honderd jaar. Je duwt hem niet zomaar omver. Ik heb het geprobeerd. Mijn Opa moest lachen en tilde me van de grond alsof ik een veertje was. Ik gilde: ‘Wiiiiiiii!’, en: ‘Wat voor vogel ben ik, Opa?’ ‘Mijn kleine, gekke mus’, zei hij. 

Recensie
Van mijn zus kregen we dit boek, omdat onze oma (de oma van onze kinderen dan) dement is en ze daar best mee zitten. Want ineens zien ze geen normale oma meer, maar een oma die steeds erg verdrietig is, elke vijf minuten hetzelfde vraagt en zelfs ons niet meer altijd herkent. Heftig dus en fijn om dan een boek in huis te hebben, waardoor kinderen zien dat hun oma niet de enige is die dement is…

P1080218Het boek begint met een sterke en gezellige opa. Een opa die lacht, speelt, gek doet en energie heeft voor tien. Maar dan op een dag gaat opa zomaar ineens zitten omdat hij moe is. Niet even maar voor lange tijd en de weken strijken voorbij. Opa heeft ineens een ruwe huid. Hij staart voor zich uit. Hij antwoord ‘ja’ als je vraagt “Weet je nog?”, maar zijn ogen zeggen ‘nee’…Opa is niet degene die hij altijd was…

Een prachtig en ontroerend boek, die de ziekte Alzheimer goed weer geeft. Voor onze dochter, is dit boek te nog te heftig. Ik moest het boek wegleggen op het moment dat opa ineens veranderde. Ze had en heeft het er nog te moeilijk mee dat haar oma zo snel achteruit gaat. Maar dit boek bewaren we wel, want ik denk dat ze over een tijdje wel veel aan dit boek kan hebben. P1080216Ook onze zoon hoefde ik dit boek nog niet voor te lezen. Ook hij is nog bezig met het verwerken van een oma die ineens niks meer onthoudt en zich anders gedraagt. Ik denk dat ook onze zoon over een tijdje dit boek wel voorgelezen wil hebben (of zelf wil gaan lezen). Maar nu op dit moment is alles nog een beetje te heftig.
Mijn opa is een boom geeft de ziekte Alzheimer goed weer en kan een troost geven voor kinderen die ook een oma/opa hebben die dement is.
Mijn opa is een boom – Kim Crabeels
Prentenboek, hardcover, 32 pagina’s,
Uitgeverij Lannoo

Voor altijd mijn mama (recensie)

voor altijd mijn mamaNa de plotse dood van haar man raakt Maria het spoor bijster. Een normale periode van rouw, denkt iedereen aanvankelijk. Een hardnekkige depressie, luidt het verdict een paar jaar later. Tot de diagnose jongdementie valt. Dementie wordt meestal met oudere mensen geassocieerd, maar de ziekte komt ook bij jonge mensen relatief vaak voor. Vaak duurt het lang vooraleer de juiste diagnose wordt gesteld, zodat gepaste zorg uitblijft. In Voor altijd mijn mama vertelt Kathleen Aerts heel open over de weg die ze samen met haar moeder heeft afgelegd. Van de twijfels én de mooie momenten samen na de diagnose tot de donkere tijden in het ziekenhuis. Een getuigenis die niemand onberoerd zal laten.

Recensie
Voor ons persoonlijk een herkenbaar boek over dementie. Onze oma is dement, en net al Kathleen begon dat met kleine dingetjes waarvan wij dachten “Dat weet je toch?” of “Dat hadden we toch vertelt?”. Vervolgens gaat het langzaam achteruit, totdat je weet dat er echt iets aan de hand is…

Zo ook de moeder van  Kathleen, die steeds verder aftakelt. Moeilijk voor haarzelf, maar ook zeker voor haar dierbaren; want het valt niet mee om te zien hoe ze verpleging nodig heeft die haar wast en aankleed, dat ze de tv niet meer aan kan krijgen. Maar ook de heldere momenten zijn en blijven dierbaar en kostbaar; op sommige momenten lijkt het of er niks aan de hand is…voor heel eventjes dan…
Ook de rare uitspraken die de moeder van Kathleen doet, is voor ons herkenbaar. Zo lief en medelevend als ook onze oma was. Zo heeft ze nu ineens hele rare uitspraken. Uitspraken die je niet van een oma verwacht. Uitspraken die voortvloeien uit de dementie.
En dan heb je nog de kwestie van autorijden. Wat als ze zelf denken dat nog wel te kunnen? Ook hier weer een zware beslissing voor de familie, die niet in goede aarde zal vallen…
Uiteindelijk moet de beslissing komen; een verzorgingshuis. Voor de directe familie een zware keus: is dit het beste, sluiten we haar niet op? Kathleen heeft het er heel zwaar mee dat ze niet meer voor haar eigen moeder kan zorgen. Drie weken lang mag ze haar moeder niet bezoeken, omdat ze op deze manier het snelste went aan haar nieuwe woonomgeving.
Alzheimer….een ziekte die door merg en been gaat. Het is verschrikkelijk om een dierbare te zien af te takelen; dat ze steeds meer dingen vergeten en niet meer weten. Maar ook het steeds minder zelfstandig dingen kunnen doen. Hun karakter lijkt te veranderen en ze gooien er alles uit wat maar in ze opkomt…

Voor altijd mijn mama is een herkenbaar en emotioneel boek voor iedereen die te maken heeft met Alzheimer. Het boek laat zien dat jij niet de enige bent met een dierbare die deze vreselijke ziekte heeft. Daarentegen kan dit boek ook troost geven; op een gegeven moment kun je gewoon de zorg zelf niet meer aan en moet je degene met dementie wel plaatsen in een verzorgingshuis, hoe moeilijk dit ook is. Alzheimer is elke keer weer opnieuw wat meer afscheid nemen… afscheid nemen van een leven dat steeds verder achteruit gaat. En dat beschrijft Kathleen op een hele mooie, herkenbare manier! Geen wonder dat ik dit boek in één keer heb uitgelezen!
Voor altijd mijn mama – Kathleen Aerts
Alzheimer, paperback, 192 pagina’s, Uitgeverij Lannoo

Bestel dit boek hier bij Bol.com