Pieterpad Swolgen – Grubbenvorst

Het einde van het Pieterpad nadert…na vandaag nog maar zo’n 50km lopen en dan hebben we helemaal van Noord naar Zuid gelopen. Aan de ene kant ontzettend leuk én vooral heel goed van onze zoon, dat hij de bijna 500km wandelroute heeft gedaan in iets meer dan 2 jaar. Maar aan de andere kant ook jammer dat het einde nadert van ‘ons’ Pieterpad.

Vandaag heerlijk zonnig weer en dus tijd voor een prachtige route door het Schuitwater. Dit keer met drie kinderen en dat door moerasgebied… Extra schoenen én kleding liggen voor de zekerheid klaar in de auto…
We lopen direct het bos in en komen al gauw uit bij het Schuitwater. Wat een prachtig gebied! Als we links van ons een vlonderpad zien, besluiten we om hier even van het Pieterpad af te gaan en gaan het vlonderpad over, om daarna weer terug te keren naar het Pieterpad.

Als we de Horsterweg oversteken besluiten we om aan de andere kant van het water te lopen, dan dat het Pieterpad gaat. Dit omdat we weten dat we hier over een lange steiger langs het water kunnen lopen. En dat is voor ons veel leuker dan het pad aan de andere kant van het water.
De kinderen genieten volop van het wandelen, de vlonderpaadjes, het modderige pad  en uiteindelijk als verrassing; het pontje. We gaan het pontje op, maar gaan ook direct weer terug met het pontje. De auto staat namelijk in Grubbenvorst.
Weer terug in het centrum van Grubbenvorst, besluiten we een ijsje te eten bij IJssalon Clevers. Ik had namelijk meerdere malen gelezen dat als je in Grubbenvorst komt, je hier zeker een stop moet maken. Het ijs is echt heerlijk! Misschien leuk om te weten dat IJssalon Clevers onlangs de derde plaats heeft gewonnen met ‘Beste IJssalon 2018’. Na het heerlijke ijs gaan we keren we weer terug naar huis. Het was erg leuk en gezellig met de drie kids!

Pieterpad Vierlingsbeek – Swolgen

Dit keer van Vierlingsbeek naar Swolgen. We zetten de auto neer bij Station Vierlingsbeek en lopen richting Swolgen. Al gauw lopen we langs het oude Kasteel Makken, waarvan alleen nog de restanten van de wagenschuur met de speklagen in de muur te zien zijn. De rest van het gebouw werd in 1806 gesloopt.

Dan komen we langs een opvallend mooi rustpunt voor een ‘Pieterpauze’. Compleet met kopjes. Wat een prachtig kunstwerk! En je kunt er ook nog echt zitten ook!
Het pad loopt een stuk langs het spoor en dan komen we bij het prachtige gebied  van de Boschhuizer Bergen. We volgen een gedeelte de witte paaltjes. Het begint erg donker te worden en de verwachtte vele regen blijkt eerder te komen dan verwacht. We besluiten om de wandeling in te korten en lopen naar station Venray.
Eenmaal op het station gearriveerd begint het te hozen en blijft het regenen. We lopen wel vaker met regen, maar dit keer waren we toch wel heel erg blij dat we de route ingekort hadden…

Pieterpad Sittard – Susteren

Dit keer een route van station naar station. Best wel lekker om maar een klein stukje met de trein te hoeven, zonder ook nog een (lange) busrit erbij. We zetten de auto bij station Susteren neer en hadden geluk; de trein bleek binnen enkele minuten te komen. Dus snel inchecken en daar kwam de trein al aan…

Na een paar minuten waren we in Sittard. Even een klein stukje door de stad, om op de route te komen. Na zo’n 4km gaan we de grens over en lopen al gauw door het Duitse plaatsje Millen. Als we het dorpje uitlopen, lopen we precies over de grens richting Isenbruch en later richting Schalbruch.

Het is behoorlijk koud, dus we eten ons brood tijdens het lopen op. We zien het nu niet zitten om in deze kou stil te zitten. Maar met 10km lopen, is een rust ook niet echt nodig.

Na Schalbruch zijn we al weer gauw in Nederland en komen we bij het Smalste stukje van Nederland uit. Het oogt niet bijzonder, maar het is zeker wel leuk om te weten dat je daar op het smalste stukje van Nederland loopt. Niet veel later gaan we van de route af, om naar station Susteren te lopen. Wat hebben we – ondanks de kou – weer heerlijk gewandeld. En het blijft extra leuk om tijdens het Pieterpad ook zo nu en dan door Duitsland te lopen!

Bioscoopfilm: Rikkie de Ooievaar (recensie)

Rikkie is eigenlijk een mus, maar hij is van jongs af aan opgevoed door ooievaars. Zodoende denkt hij dat hij er zelf ook een is. Op een dag hoort hij de waarheid en kort daarna begint zijn familie zonder hem aan de trektocht naar Afrika. Maar Rikkie is eigenwijs: hij reist de anderen achterna, om te bewijzen dat hij toch echt een ooievaar is. Onderweg sluit hij vriendschap met Olga, een nogal groot dwerguiltje, en Kiki, een vrolijke parkiet met hoogtevrees. Samen reizen de drie verder naar het zuiden. Onderweg krijgen ze te maken met boze vleermuizen, elektronische postduiven, maffiakraaien en een dodelijke honingdas. De vraag is wanneer Rikkie eindelijk zal inzien dat hij geen piepklein ooievaartje is maar een machtige mus…

Recensie
De schattige (baby)mus Rikkie, ligt alleen in zijn nest. Hij wordt meegenomen door moeder-ooievaar, zodat ze voor hem kan zorgen. Rikkie heeft de grootste lol met zijn ooievaars-broer, maar zelf heeft hij niet door dat hij een ooievaar is.
Als het najaar arriveert wil hij mee naar Afrika vliegen, ook al zegt zijn ooievaars familie dat hij een mus is en niet zo ver kan vliegen. Met pijn in hun hart gaan de ooievaars weg, terwijl Rikkie nog slaapt. Maar Rikkie laat zich niet zomaar afwimpelen; hij gaat achter ze aan, naar Afrika!
Er volgt een zware, moeilijke, avontuurlijke reis, maar gelukkig is het ook een reis waar veel moois uit voort komt….

Een leuke, spannende en ontroerende film, waarin kleine mus Rikkie laat zien, dat hij – ondanks dat hij geen ooievaar is – wel zeker heel wat in zijn mars heeft en zeker heel ver kan komen.
Als kijker wil je maar één ding: dat het Rikkie lukt om zijn Ooievaars-familie te vinden én dat hij weer met liefdevolle armen wordt onthaald door zijn familie…
Rikkie de Ooievaar is een heerlijke film voor de hele familie!
Rikkie de Ooievaar – Just4Kids
Releasedatum: 22 maart 2018

Linnaeushof opent 28 maart met een raadselachtige doolhof

28 maart begint het nieuwe seizoen voor veel attractieparken, zo ook voor Linnaeushof. Vanaf dan kunnen kinderen weer volop spelen in de grootste en leukste speeltuin van Europa. Nieuw dit jaar is het Raadselachtige Doolhof, voor jong én oud.

Het raadselachtige doolhof, dat woensdag 28 maart bij de start van het speelseizoen in gebruik wordt genomen, is ruim 150 vierkante meter groot. De ondergrond is van zand. Vanwege de veiligheid van jonge kinderen is niet gekozen voor hoge heggen of muren, maar voor lage randen die de route markeren. De kleinste kinderen kunnen lekker door het doolhof banjeren, voor oudere kinderen staan langs de route opdrachten zoals raadsels, puzzels en sommetjes die ze alleen of met hun ouders/begeleiders kunnen oplossen. Een originele aanwinst voor Linnaeushof die past bij de andere verrassende en veilige attracties en speeltoestellen.
Kijk voor meer info op www.linnaeushof.nl

Efteling Bosrijk – deel 2

Op de aankomstdag konden we vanaf 15u in ons huisje terecht. We hadden de hele dag rondgebracht in de Efteling, toen we naar ons huisje gingen. Heerlijk dat we niet meer langs de receptie hoefden om in te checken, want de sleutelkaart hadden we al.

Het huisje
We zaten in een Efteling Boshuys vakantiewoning. Bij binnenkomst werden we aangenaam verrast; wat een ruimte. Op de tafel lagen 2 mooi ingepakte welkomstpakketten (met o.a. afwasmiddel, koffie, thee, suiker) en aan de muur hingen onze slaapmutsen van Klaas Vaak.
De bedden waren opgemaakt en de dekbedden zagen er prachtig uit: het waren dekbedden met Klaas Vaak er op.

Alleen was het mega-warm in het huisje. Oké, we vinden het – vooral in de winter -fijn als we in een warm huisje terecht komen, maar dit was niet uit te houden. We hebben eerst de ramen open moeten zetten, om het was koeler te laten worden.
Iets minder warm hadden we dan ook erg fijn gevonden.

In de badkamer hadden we een ligbad met aparte douche, ook de badkamer was heerlijk ruim. De ligging van het huisje was prachtig, met uitzicht op een weiland, waar paarden stonden én dichtbij het hoofdgebouw.

Vanaf ons huisje liepen we in een paar minuten naar de Efteling. Je kon eventueel met een treintje erheen, maar die stopte nu alleen maar bij het Landhuys en dat scheelde voor ons niets met het lopen.

Zwembad
De verblijfsgasten van Efteling Bosrijk, kunnen gebruik maken van het zwembad. Er is een whirlpool en peuterbadje, maar de meeste kinderen zullen de emmers water boven het zwembad, het allerleukste vinden. Door het bedienen van een aantal hendels (die op het droge staan), worden de emmers gevuld met water en vervolgens leeg gekieperd. Deze hendels zijn wederom in Efteling-stijl ontworpen. Je ziet een meter die tot de 100 kan gaan. Lukt het jou om de meter tot 100 te laten uitslaan?
Onze kinderen vonden deze hendels minstens zo leuk als alle emmers water die in het zwembad leeg gekiept worden. Heerlijk om na een lange dag in de Efteling, te ontspannen in het zwembad!

Hieronder een filmpje waarin o.a. het zwembad is te zien:

Pieterpad : Rondwandeling bij ‘t Quin te Afferden

We hadden eerder vanwege de afstand die we eerder wilden lopen, zo’n 5km nog niet gelopen van het Pieterpad bij Afferden. Het is vakantie en heerlijk zonnig weer, dus tijd om dit stukje alsnog te doen.

Dit keer liep ik niet alleen met onze zoon, maar ging onze dochter, een nichtje en mijn zus mee met de wandeling. Thuis had ik met toeval gezien dat er in Afferden – vlak bij het Pieterpad – een uitkijktoren was. Je moest hiervoor zo’n 800m van het Pieterpad af. Zeker de moeite waard om hiervoor een stukje om te lopen.

Maar ik was op de computer nog even verder aan het zoeken en kwam toen een rondwandeling tegen van 6,5km. Deze rondwandeling (Rivierduinenroute) komt langs de uitzichttoren én volgt een gedeelte van het Pieterpad. We besloten om deze rondwandeling te volgen, zodat we niet meer met de bus hoefden.

De paarse paaltjes stonden goed aangegeven. We liepen door het bos en na zo’n 3km kwamen we aan bij de uitzichttoren. Je hebt hier een prachtig uitzicht, ik vind het zelf jammer dat over deze uitzichttoren niets staat vermeld in het Pieterpadboekje. Ik denk dat veel wandelaars graag zo’n 1,5km in totaal willen omlopen, om toch een bezoekje te brengen aan deze uitzichttoren.

De kinderen genoten van het rennen en rollen van de berg af en er weer tegenop klimmen. Langzaamaan kwamen hun broeken en jassen er steeds zwarter uit te zien. Maar wat hadden ze een lol!

In dit gebied grazen geitenbokken en schotse hooglanders. De geitenbokken hebben we wel gehoord (ergens in een dicht begroeid bos), maar konden we niet zien. Verderop moesten we langs de schotse hooglanders, we waren ze net voorbij of ze kwamen één voor één naar het pad. Het enge was dat er ook jonge schotse hooglanders liepen. Eén daarvan  was  nieuwsgierig en kwam naar ons toe. Maar zijn papa vond dat minder leuk en kwam er ook aan. Oké, nu zijn wij best wel bang voor zulke beesten en daardoor is alles enger, maar dit was voor ons echt wel een spannend moment. Zo snel als we konden, maar toch ‘rustig’, liepen we door en waren we blij dat we iets verderop een klaphekje zagen..

De route was al erg mooi, maar dat werd nog eens overtroffen toen we bij natuurgebied Het Quin aankwamen. Wat een prachtig natuurgebied! Niet veel later waren we alweer bij de auto. Wat een geweldige mooie wandeling was het!

Pieterpad Wanssum – Swolgen

We gaan al ‘vroeg’ op pad. Dit keer met de auto. We zetten de auto neer in Wanssum en hebben geluk; we kunnen de bus naar Swolgen (die maar 1x per uur rijdt) nog net halen. Dus snel de tassen uit de auto halen en snel naar de bushalte. Niet veel later komt de bus eraan. Heerlijk dat we nu naar de auto kunnen lopen en geen ‘stress’ hebben over de bus die maar 1x per uur rijdt.

We stappen in Swolgen uit en lopen richting Tienray. In Tienray blijkt dat de beschrijving niet geheel duidelijk is en juist daar is inmiddels ook de markering weg. Gelukkig wijst een toevallige voorbijganger me de weg en zegt dat op de brug voorheen een markering zat, maar dat ik na de brug rechtsaf moet. Misschien hadden ze dan beter in het boekje kunnen zetten :”Na de brug rechtaf”, in plaats van ‘aan het einde rechtsaf’, want de weg liep daar nog verder rechtdoor.

Even verder steken we een smalle brug over. In Meerlo is een blaffende hond (gelukkig achter een groot hek), die ons volgt. We hopen maar dat hij nergens door het hek kan..
We komen langs een kasteelhoeve, wat er erg leuk uit ziet. Opvallend is de bewegwijzering van ‘schoenen’

Verderop lopen we langs een smal beek. Bij de St. Goarkapel staan een paar ‘reeën’. Ze zijn niet echt, maar is wel een erg mooi gezicht, zo van een afstandje.
In de verte zien we Wanssum al liggen, het is nu alleen nog maar ‘rechtdoor’ lopen.

Mooi op tijd zijn we weer bij de auto. Wat scheelt het een hoop tijd, nu we een keer niet met het OV gaan. Heerlijk! We stappen de auto in en rijden weer richting huis…

Efteling Bosrijk – deel 1 (recensie)

12,5 jaar getrouwd, wat we wilden vieren met een lang weekend in Efteling Bosrijk. De kinderen wisten van niets, die hebben we het pas op de dag zelf verteld, dat we een weekendje naar de Efteling gingen…

Bijzonder verlof
De kids wisten het al lang: als papa en mama 12,5 jaar getrouwd zijn, hebben wij een extra dag vrij van school. Iets wat natuurlijk wel héél erg cool is! Maar de pret werd nog groter, toen ze – op het laatste moment – hoorden dat we naar de Efteling zouden gaan én daar 3 nachtjes zouden blijven slapen.

Boeking en factuur ineens hoger
We hadden al ruim van te voren geboekt, omdat er een leuke aanbieding was van 3 nachten slapen, 2 betalen. Alles was duidelijk aangegeven en je kon desgewenst – tegen betaling – ook nog een huisje kiezen.
Voor half december moesten we alles betaald hebben en dat hadden we dan natuurlijk ook gedaan. Echter zag ik in januari ineens dat er nog een open bedrag stond van 0,24ct. Dat was wel heel vreemd, want we hadden de factuur volledig betaald. Bij navraag, gaf de Efteling aan dat per januari de toeristenbelasting omhoog was gegaan en dat we daarom nog 0,24ct moesten bijbetalen.
Die 0.24ct meer is niet erg, maar wel dat een (reeds voldane) factuur, ineens zomaar verhoogd wordt. Ik heb dat nog nooit ergens meegemaakt, dat ze zomaar een (betaalde) factuur verhogen, omdat de toeristenbelasting is verhoogd. Als vakantiepark zijnde, neem je die paar centen voor eigen rekening. Wel zo klantvriendelijk!

Sprookjesachtige mail
Een week van tevoren, kregen we elke dag een mail van de Efteling. Al deze mails waren welkom, maar de allereerste mail van ‘Nog 7 nachtjes slapen…’, was echt supergaaf! In een persoonlijk filmpje van ‘Klaas Vaak’ (waarin onze namen, het geboekte huisje en het aantal nachten werden vermeld), kwamen we al helemaal in vakantiestemming. Dit filmpje hebben we de kinderen pas op de ochtend van vertrek laten zien….en dat was een grote verrassing!

Reisbescheiden
We kregen vooraf alle papieren, de tickets en de sleutel al thuis gestuurd. Hierdoor hoefden we niet meer in te checken, want dat werd automatisch gedaan, zodra de sleutel en/of tickets werden gescand. Superhandig!
Aankomst
Bij aankomst werden we bij de parkeerplaats hartelijk ontvangen en werd alles uitgelegd (hoe het systeem werkte en hoe we naar de Efteling moesten lopen).
Toen was het de auto parkeren en op naar de Efteling…

Volgende week in deel 2, het vakantiepark Efteling Bosrijk

Symbolica (Efteling)

Afgelopen zomer was het zover; Symbolica werd geopend. Een attractie waarvan we veel verwachtten en ervan uit gingen dat het zeker zo mooi zou zijn als Droomvlucht.
Onlangs waren we een paar dagen in de Efteling en natuurlijk zijn we als eerste naar Symbolica gegaan.

Omdat we als verblijfsgast een half uur eerder het park in mochten, hebben we dit half uur benut, door alvast in de wachtrij van Symbolica te gaan staan. En dat was iets, wat veel meer verblijfsgasten hadden bedacht.
Schattentour, Heldentour of Muziektour
Vlak voor het instappunt van de attractie kun je kiezen welke tour je wilt gaan doen; de Schattentour, Heldentour of Muziektour. Wij besloten om als eerste aan te sluiten in de rij voor de Schattentour.

Het eerste gedeelte is voor iedereen hetzelfde. Maar verderop zie je in elke tour net weer iets anders. Om alles in deze attractie gezien te hebben, moet je dus 3x deze attractie bezoeken. Indien de (wacht)tijd dit toelaat, is dit zeker een aanrader!
Het leukste (zeker voor kinderen, maar ook voor menig volwassenen) is het als je voorin zit. Dan kun je namelijk tijdens je tour interactief meedoen. Zo kun je o.a. twee ridders laten vechten of muziekinstrumenten bespelen vanaf je stoel.
Het enige nadeel hiervan is, dat je het soms te laat door hebt, wanneer het beeldscherm actief is. Dit komt omdat er zoveel te zien is, dat je – zeker als je de attractie voor het eerst bezoekt – soms te laat door hebt dat het beeldscherm actief is.
Bij een tweede of derde bezoek aan Symbolica, zul je dit sneller doorhebben.

De attractie is supermooi en zeker een aanrader. Je moet echter wel tegen veel prikkels kunnen, want van alle kanten gebeurd er wel iets. Maar welke tour je ook kiest; je zult volop genieten van deze bijzonder mooie attractie!